Życiorys naukowy Profesor Idy Kinalskiej

Profesor zw. dr hab. med. Ida Kinalska urodziła się 15 kwietnia 1933 roku w Oszmianie, w rodzinie nauczycielskiej. W czasie wojny została deportowana do północnego Kazachstanu, gdzie przebywała od 1940 do 1946 roku. Po powrocie do kraju i uzyskaniu świadectwa maturalnego, podjęła studia na Wydziale Lekarskim Akademii Medycznej w Białymstoku. Pracę naukowo-dydaktyczną rozpoczęła już na 2 roku, w Zakładzie Chemii Ogólnej AMB. W roku 1959 uzyskała dyplom lekarza z wyróżnieniem i otrzymała etat asystenta, początkowo w Laboratorium Medycznym Szpitala Wojewódzkiego, a od roku 1961 w II Klinice Chorób Wewnętrznych AMB, gdzie pod kierunkiem prof. Jakuba Chlebowskiego, a następnie prof. Andrzeja Kalicińskiego i prof. Antoniego Gabryelewicza przeszła kolejne stopnie kariery akademickiej. Stopień doktora nauk medycznych otrzymała w roku 1968, na podstawie rozprawy dotyczącej wpływu kwasicy metabolicznej na metabolizm węglowodanów. Stopień doktora habilitowanego uzyskała w roku 1977, na podstawie rozprawy: Zaburzenia metabolizmu lipidów w ostrym zapaleniu trzustki. W grudniu 1980 doc. dr hab. Ida Kinalska objęła stanowisko kierownika nowo powstałej Kliniki Endokrynologii Akademii Medycznej w Białymstoku, którą zorganizowała od podstaw. Funkcję tę pełniła do roku 2003, tj. do momentu przejścia na emeryturę. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymała w roku 1988, a profesora zwyczajnego w roku 1993. W trakcie 50 lat aktywności zawodowej uzyskała specjalizację II stopnia w zakresie analityki medycznej, chorób wewnętrznych, endokrynologii i diabetologii.

Prof. Ida Kinalska jest autorką ponad 500 artykułów naukowych, opublikowanych w czołowych pismach diabetologicznych i endokrynologicznych, takich jak Diabetes, Diabetes Care, Diabetologia i Journal of Endocrinology and Metabolism, o łącznym współczynniku oddziaływania ponad 200, redaktorem 5 podręczników, promotorem 12 doktoratów, opiekunem kilkunastu prac habilitacyjnych oraz wielokrotną laureatką nagród Ministra Zdrowia i JM Rektora AMB. Pełniła i pełni liczne funkcje organizacyjne i społeczne, między innymi przewodniczącej Oddziału Białostockiego Towarzystwa Internistów Polskich, wiceprzewodniczącej Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego, przewodniczącej Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Endokrynologicznego i Polskiego Towarzystwa Kardio-Diabetologicznego, jak również przewodniczącej Komisji Diabetologii, Endokrynologii i Chorób Przemiany Materii Komitetu Patofizjologii Polskiej Akademii Nauk. Obecnie jest członkiem honorowym Zarządu Głównego Polskiego Towarzystwa Endokrynologicznego, Polskiego Towarzystwa Diabetologicznego oraz Polskiego Towarzystwa Kardio-Diabetologicznego oraz ZG Towarzystwa Internistów Polskich. Pełniła również funkcję konsultanta ds. interny, diabetologii i endokrynologii w województwie podlaskim. Dzięki znajomości języków obcych nawiązała kontakty i ścisłą współpracę z ośrodkami diabetologicznymi Białorusi, Francji, Rosji, Szwecji, Ukrainy, USA i wielu innych krajów. Owocowało to udziałem w międzynarodowych szkoleniach i zjazdach kierowanego przez Nią zespołu.

Była redaktorem naczelnym 2 czasopism: Diabetologia na co dzień i Przeglądu Kardiodiabetologicznego, którego była założycielką. Ponadto należy do komitetów redakcyjnych licznych czasopism naukowych zagranicznych i polskich.

W czerwcu 2010 r. prof. I. Kinalska została powołana na członka Komisji ds. Nagród Prezesa Rady Ministrów na lata 2010–2012.

Główne zainteresowania naukowe prof. Idy Kinalskiej obejmują: etiologię i patogenezę cukrzycy typu 1 i typu 2, prewencję cukrzycy typu 1, mechanizmy insulinooporności, powikłania kardiologiczne cukrzycy, patogenezę i leczenie otyłości oraz epidemiologię i patofizjologię chorób tarczycy w północno-wschodniej Polsce.

W wyborach w 2005 kandydowała z ramienia Platformy Obywatelskiej do Senatu. W 1999 odznaczona Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.

W listopadzie 2011 r. prof. I. Kinalska otrzymała najwyższą uniwersytecką godność – tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Medycznego w Białymstoku.