Uniwersytet Medyczny w Białymstoku. Sylabus.
  • Ostatnia zmiana 14.09.2017 przez Klinika Onkologii i Hematologii Dziecięcej

    Sylabus

    Rok akademicki 2017/2018

     

     

    NAZWA PRZEDMIOTU/MODUŁU

    Profesjonalizm w medycynie

    NAZWA JEDNOSTKI/-EK W KTÓREJ/ -YCH JEST PRZEDMIOT REALIZOWANY

    Klinika Kardiologii; I Klinika Nefrologii i Transplantologii z Ośrodkiem Dializ; Klinika Rozrodczości i Endokrynologii Ginekologicznej; Klinika Chirurgii Dziecięcej; Klinika Pediatrii i Nefrologii; Klinika Onkologii; Klinika Chorób Zakaźnych i Hepatologii; Klinika Hematologii

    E-MAIL JEDNOSTKI

    kmroslan@umb.edu.pl

    WYDZIAŁ

    Lekarski z Oddziałem Stomatologii i Oddziałem Nauczania w Języku Angielskim

    NAZWA KIERUNKU STUDIÓW

    lekarski

    POZIOM KSZTAŁCENIA

    jednolite magisterskie

    FORMA STUDIÓW

    stacjonarne X                                  niestacjonarne X

    JĘZYK PRZEDMIOTU

    polski X                                                    angielski £

    RODZAJ PRZEDMIOTU

    obowiązkowy X                                 fakultatywny £

    ROK STUDIÓW/SEMESTR

     

    I £   II £   III X   IV X   V X  VI £

     

     

    1 £   2 £   3 £   4 £   5£    6 X  7£   8  X   10 X

    11 £   12 £

     

    PRZEDMIOTY WPROWADZAJĄCE WRAZ Z WYMAGANIAMI WSTĘPNYMI

    Socjologia medycyny, Profesjonalizm w medycynie rok II – realizacja efektów kształcenia w zakresie wiedzy, umiejętności i kompetencji z poprzednich lat studiów

    LICZBA GODZIN ZAJĘĆ DYDAKTYCZNYCH Z PODZIAŁEM NA FORMY PROWADZENIA ZAJĘĆ

    III rok - 10 godzin – seminaria

    IV rok – 10 godzin - seminaria

    V rok- 5 godzin- ćwiczenia

    ZAŁOŻENIA I CELE PRZEDMIOTU

    Celem kształcenia jest zdolność rozpoznawania problemów zdrowotnych oraz określenie priorytetów w postępowaniu lekarskim, umiejętność koncentrowania się na potrzebach pacjenta,, uzyskanie wiedzy na temat znaczenia i przebiegu prawidłowej relacji lekarz-pacjent ze szczególnym uwzględnieniem procesu komunikacji, ocenianie możliwości komunikacyjnych pacjenta w każdej sytuacji klinicznej. Ponadto celem jest przewidywanie rezultatów własnych działań i kierowania interakcją z pacjentem, jego rodziną oraz z współpracującym personelem medycznym, świadomość konieczności stałej oceny przebiegu relacji lekarz- pacjent – rodzina, świadomość konieczności dokonywania wnikliwej samooceny i konieczności ustawicznego dokształcania się.

    Student powinien: posiadać wiedzę o relacji lekarz-pacjent, jej strukturze i kontekście społecznym; znać zjawiska interpersonalne odpowiadające za skuteczność działań lekarza; znać rolę lekarza w nawiązywaniu i utrzymaniu więzi z pacjentem; znać podstawowe elementy efektywnej postawy lekarza; umieć poprawnie przeprowadzić badanie podmiotowe i przedmiotowe, wnikliwą analizę kliniczną; umieć zachować się w trudnych sytuacjach klinicznych; prawidłowo prowadzić dokumentację medyczną; znać i umieć wykorzystać wiedzę na temat komunikacji werbalnej, niewerbalnej oraz innych relacji przestrzennych.

    Efektem kształcenia jest znajomość celów i zasad rządzących relacją z pacjentem; znajomość podstawowych wymiarów relacji lekarz-pacjent; znajomość czynników leżących zarówno po stronie lekarza jak i pacjenta, które zakłócają proces leczenia; znajomość strategii ułatwiających przebieg procesu komunikacji; znajomość zasad informowania o niepomyślnych rokowaniach, znajomość zasad postępowania w trudnych sytuacjach klinicznych, przygotowanie do pracy zgodnie z wymogami dobrej praktyki klinicznej; posługiwanie się medycyną opartą na dowodach; krytyczna ocena dokumentacji i artykułów naukowych; świadomość istoty oraz umiejętność prawidłowego prowadzenia dokumentacji medycznej.

    METODY DYDAKTYCZNE

     

     Opis przypadku, metody sytuacyjne, dyskusje dydaktyczne, prezentacje, samodzielne dochodzenie do wiedzy, analiza literatury

    IMIĘ I NAZWISKO OSOBY PROWADZĄCEJ PRZEDMIOT

    Prof. Karol Kamiński Klinika Kardiologii; Dr hab. Szymon Brzósko I Klinika Nefrologii i Transplantologii z Ośrodkiem Dializ; Prof. Sławomir Wołczyński Klinika Rozrodczości i Endokrynologii Ginekologicznej; Dr n med. Adam Hermanowicz Klinika Chirurgii Dziecięcej; Prof. Anna Wasilewska Klinika Pediatrii i Nefrologii; Dr hab. Ewa Sierko Klinika Onkologii; Dr hab. Anna Grzeszczuk Klinika Chorób Zakaźnych i Hepatologii; dr n med. Jarosław Piszcz Klinika Hematologii

    IMIĘ I NAZWISKO OSOBY ODPOWIEDZIALNEJ ZA DYDAKTYKĘ

    Katarzyna Muszyńska-Rosłan

     

     

    SYMBOL

    I NUMER EFEKTU KSZTAŁCENIA

    ZGODNIE ZE STANDARDAMI KSZTAŁCENIA ORAZ INNE PRZEDMIOTOWE EFEKTY KSZTAŁCENIA

    OPIS KIERUNKOWYCH EFEKTÓW KSZTAŁCENIA

    FORMA ZAJĘĆ

    METODY WERYFIKACJI OSIĄGNIĘCIA ZAMIERZONYCH EFEKTÓW KSZTAŁCENIA

    WIEDZA

    DW3

    Rozumie znaczenie zdrowia, choroby, niepełnosprawności i starości w relacji do postaw społecznych, konsekwencje społeczne choroby i niepełnosprawności oraz bariery społeczno-kulturowe oraz zna aktualną koncepcję jakości życia uwarunkowaną stanem zdrowia;

    Seminarium

    Metody podsumowujące.:

    Egzamin opisowy – esej,

     

    Metody formujące, np.

    - obserwacja pracy studenta

    - ocena aktywności w czasie zajęć

    - ocena przygotowania do zajęć

    - dyskusja w czasie zajęć

    - opis przypadku

    DW4

    Rozumie znaczenie komunikacji werbalnej i niewerbalnej w procesie komunikowania się z pacjentami oraz pojęcie zaufania w interakcji z pacjentem;

    Seminarium

    DW5

    Rozumie psychospołeczne konsekwencje hospitalizacji i choroby przewlekłej;

    Seminarium

    DW7

    Zna podstawowe psychologiczne mechanizmy funkcjonowania człowieka w zdrowiu i w chorobie

    Seminarium

    DW8

    Rozumie rolę rodziny w procesie leczenia;

    Seminarium

    DW14

    Zna zasady altruizmu i odpowiedzialności klinicznej i ma świadomość zasad funkcjonowania zespołu terapeu­tycznego

    Seminarium

    DW15

    Zna zasady pracy w grupie

    Seminarium

    DW20

    Zna podstawy medycyny opartej na dowodach

    Seminarium

    UMIEJĘTNOŚCI

    DU1

    Uwzględnia w procesie postępowania terapeutycznego subiektywne potrzeby i oczekiwania pacjenta wynikające z uwarunkowań społeczno-kulturowych;

    Seminarium

    Metody podsumowujące np.:

    Realizacja określonego zadania zaliczeniowego

    - projekt mapy myśli

    Metody formujące, np.

    - obserwacja pracy studenta

    - ocena aktywności w czasie zajęć

    - zaliczenie poszczególnych czynności

    - ocena przygotowania do zajęć

    - dyskusja w czasie zajęć

    - opis przypadku - prezentacja

    DU3

    Wybiera takie leczenie, które minimalizuje konsekwencje społeczne dla chorego;

    Seminarium

    DU4

    Buduje atmosferę zaufania podczas całego procesu leczenia;

    Seminarium

    DU5

    Przeprowadza rozmowę z pacjentem dorosłym, dzieckiem i rodziną z zastosowaniem techniki aktywnego słuchania i wyrażania empatii, a także rozmawia z pacjentem o jego sytuacji życiowej;

    Seminarium

    DU6

    Informuje pacjenta o celu, przebiegu i ewentualnym ryzyku proponowanych działań diagnostycznych lub terapeutycznych i uzyskuje jego świadomą zgodę

    Seminarium

    DU7

    Przekazuje pacjentowi i jego rodzinie informacje o niekorzystnym rokowaniu;

    Seminarium

    DU11

    Komunikuje się ze współpracownikami zespołu, udzielając konstruktywnej informacji zwrotnej i wsparcia

    Seminarium

    DU12

    Przestrzega wzorców etycznych w działaniach zawodowych;

    Seminarium

    DU15

    Wykazuje odpowiedzialność za podnoszenie swoich kwalifikacji i przekazywanie wiedzy innym;

    Seminarium

    DU14

    przestrzega praw pacjenta, w tym: prawa do ochrony danych osobowych, prawa do intymności, prawa do informacji o stanie zdrowia, prawa do wyrażania świadomej zgody na leczenie lub odstąpienie od niego oraz prawa do godnej śmierci

     

     

    DU16

    rozpoznaje własne ograniczenia, dokonuje samooceny deficytów i potrzeb edukacyjnych, planuje własną aktywność edukacyjną

     

     

    KOMPETENCJE SPOŁECZNE

    K2

    Potrafi nawiązać i utrzymać głęboki i pełen szacunku kontakt z chorym

    Seminarium

    Metody podsumowujące np.:

    - ocenianie ciągłe przez nauczyciela (obserwacja)

    Metody formujące, np.

    - obserwacja pracy studenta

    - dyskusja w czasie zajęć

    - opinie pacjentów, kolegów

    K3

    Kieruje się dobrem chorego, stawiając je na pierwszym miejscu

    Seminarium

    K1

    Przestrzega tajemnicy lekarskiej i wszelkich praw pacjenta

    Seminarium

    K4

    Posiada świadomość własnych ograniczeń i umiejętność stałego dokształcania

    Seminarium

         
     

     

    PUNKTY ECTS

    1 + 1

    OBCIĄŻENIE PRACĄ STUDENTA

    FORMA AKTYWNOŚCI

    LICZBA GODZIN NA ZREALIZOWANIE AKTYWNOŚCI

    ZAJĘCIA WYMAGAJĄCE UDZIAŁU PROWADZĄCEGO:

    1. Realizacja przedmiotu: wykłady (wg planu studiów)

     

    1. Realizacja przedmiotu: ćwiczenia (wg planu studiów)

    5

    1. Realizacja przedmiotu: seminaria (wg planu studiów)

    10

    1. Realizacja przedmiotu: fakultety

     

    1. Udział w konsultacjach

    Raz w miesiącu

     

    GODZINY RAZEM: 15

    SAMODZIELNA PRACA STUDENTA:

    1 punkt ECTS oznacza 25-30 godzin pracy studenta w różnych formach, takich jak np.:

    1. Samodzielne przygotowanie się do zajęć teoretycznych i praktycznych (wykonanie projektu, dokumentacji, opisu przypadku itp.)

     

    1. Samodzielne przygotowanie się do zaliczeń/kolokwiów

     

    1. Samodzielne przygotowanie się do egzaminu/zaliczenia końcowego

     

     

    GODZINY RAZEM:

       
     

                                                                                                                                 

    Treści programowe przedmiotu: proszę wpisać hasłowo tematykę poszczególnych zajęć, pamiętając, aby przekładała się ona na zamierzone efekty kształcenia

    EFEKTY KSZTAŁCENIA

    (SYMBOL I NUMER)

    TEMATYKA

    DW20

    Medycyna oparta na dowodach.

    DW1, DW4, DW5, DW6, DW7, DW8, DW14, DW15, DU1, DU3, DU4, DU5, DU6, DU7, DU11, DU12, DU15, DU16, DU17

    Profesjonalizm medyczny w chorobach wewnętrznych, z uwzględnieniem specyfiki lekarza rodzinnego.

     DW1, DW4, DW5, DW6, DW7, DW8, DW14, DW15, DU1, DU3, DU4, DU5, DU6, DU7, DU11, DU12, DU15, DU16, DU17

    Profesjonalizm medyczny w chirurgii.

    DW1, DW4, DW5, DW6, DW7, DW8, DW14, DW15, DU1, DU3, DU4, DU5, DU6, DU7, DU11, DU12, DU15, DU16, DU17

    Profesjonalizm medyczny w ginekologii i położnictwie.

    DW1, DW4, DW5, DW6, DW7, DW8, DW14, DW15, DU1, DU3, DU4, DU5, DU6, DU7, DU11, DU12, DU15, DU16, DU17

    Profesjonalizm medyczny w pediatrii

    DW1, DW4, DW5, DW6, DW7, DW8, DW14, DW15, DU1, DU3, DU4, DU5, DU6, DU7, DU11, DU12, DU15, DU16, DU17

    Profesjonalizm medyczny w onkologii

    DW1, DW4, DW5, DW6, DW7, DW8, DW14, DW15, DU1, DU3, DU4, DU5, DU6, DU7, DU11, DU12, DU15, DU16, DU17

    Profesjonalizm medyczny w pracy z „trudnym” pacjentem

    DW1, DW4, DW5, DW6, DW7, DW8, DW14, DW15, DU1, DU3, DU4, DU5, DU6, DU7, DU11, DU12, DU15, DU16, DU17

    Profesjonalizm medyczny w medycynie paliatywnej dzieci i dorosłych

     

     

    LITERATURA PODSTAWOWA: (1-2 pozycje)

    1. Bickley LS.: Przewodnik Batesa po badaniu przedmiotowym i podmiotowym. Termedia, Poznań 2010

    2. Janczukowicz J.: Altruizm to za mało. 1 -7 części Medycyna po Dyplomie od 12. 2012 do 03.2013

    LITERATURA UZUPEŁNIAJĄCA: (1-2 pozycje)

    1. Chyrowicz B.: O sytuacjach bez wyjścia w etyce. Znak. Kraków 2008

    2. McKay M.: Sztuka skutecznego porozumiewania się. GWP Gdańsk 2004

     

    KRYTERIA OCENY OSIĄGNIĘTYCH EFEKTÓW KSZTAŁCENIA ORAZ FORMA I WARUNKI UZYSKANIA ZALICZENIA PRZEDMIOTU:

    Zaliczenie jest wypadkową następujących elementów: obecności na zajęciach, oceny przygotowania do zajęć, aktywności na zajęciach, prezentacji, zaliczenia końcowego pisemnego w formie eseju.