• Rejestracja uczestników

      ►więcej

      Zgłaszenie streszczeń

      ►więcej

       Zgłaszanie prac do monografii ►więcej

       

        ►więcej                                                 

       

      Szanowni Państwo

      W imieniu Komitetu Organizacyjnego mamy zaszczyt po raz kolejny zaprosić Państwa, w dniach 23-26 maja 2019, do Białegostoku, którego jednym z najbardziej autentycznych i oryginalnych wyróżników jest esperanto i wielokulturowość, a wspaniałą okazją ku temu będzie z pewnością XIV Międzynarodowa Konferencja Naukowo-Szkoleniowa „Życiodajna śmierć - pamięci Elizabeth Kübler-Ross”.

      W tym roku symbolem Konferencji jest mak. Już od starożytności uważano, że jest on symbolem śmierci. W mitologii wiązano go z osobami boga Morfeusza i bogini ziemi, Demeter. Wierzono też, że rośnie nad brzegami rzeki zapomnienia (Lete), która stanowi granicę pomiędzy krainą życia i wiecznego snu. Miał on także porastać zbocza Cypru – wyspy Afrodyty i znajdować się (pod postacią makówek) w koronie boga Dionizosa, który po hucznej zabawie oferował biesiadnikom kilka godzin zasłużonego odpoczynku. W legendach chrześcijańskich kwiaty maku miały wyrosnąć w miejscach, gdzie spadły krople krwi ukrzyżowanego Chrystusa. Z kolei hinduska legenda głosi, że gdy Buddzie senność nie pozwalała medytować, odciął sobie powieki i z nich właśnie powstały te czerwone kwiaty.

      Tradycyjnie na naszą Konferencję zapraszamy przedstawicieli różnych dziedzin nauki i sztuki - lekarza i filozofa, psychologa, etyka i socjologa, duchownego i artystę, dziennikarza, pielęgniarkę i położną, rodzica po stracie i chorego. Będziemy na niej poruszać trudne tematy związane z interdyscyplinarnymi wyzwaniami opieki paliatywnej i tanatoedukacji, ze śmiercią i umieraniem, bo jak twierdził Leopold Staff „Śmierci tak trzeba się uczyć jak życia”.

      Chcemy jednak stworzyć okazję do dialogu nie tylko o śmierci oraz umieraniu, ale także do wymiany poglądów na temat rozlicznych dylematów etycznych, prawnych i społecznych pracowników ochrony zdrowia, będących przedmiotem gorących sporów nie tylko w środowisku medycznym, ale w całym społeczeństwie, w tym dotyczących postrzegania metody in vitro, aborcji, donacji, transplantacji, eutanazji, uporczywej terapii, terapii marihuaną? Warto o tym rozmawiać, bo według Williama Faulknera „Kiedy człowiek boi się coś zrobić, wtedy wie, że żyje. Ale kiedy człowiek nie robi czegoś, tylko dlatego, że się boi, to wtedy jest martwy”.

      Pragniemy także ponownie przypomnieć, że śmierć dotyczy nie tylko tych, którzy są ciężko chorzy, ale także osób, które już za życia traktowane są jako nieobecne, usunięte na margines, tak jakby nie żyły - osoby starsze, niepełnosprawne, chore psychicznie, z upośledzeniami genetycznymi i te, które są po prostu bezdomne. Marisha Pessl zaleca „Ludzkie ułomności traktuj jak bezdomnych włóczęgów, których znalazłeś na ganku - przygarnij ich, a kiedyś Ci się odwdzięczą”.

      Podyskutujemy także o roli religii i jej wpływie na zdrowie, przybliżymy zadania pracowników ochrony zdrowia w zwalczaniu dyskryminacji, stygmatyzacji, agresji i uzależnień. Zastanowimy się nad postrzeganiem różnych kultur przez inne narody, ich wizją zdrowia, choroby i śmierci, kulturowymi uwarunkowaniami w poszczególnych dziedzinach medycyny, miejscem medycyny niekonwencjonalnej w terapii oraz dylematami etycznymi w opiece nad pacjentami pochodzącymi z różnych kultur, pamiętając słowa Immanuela Kanta „Zawsze masz traktować człowieka jako cel sam w sobie, a nie tylko środek do celu”.

      Mamy nadzieję, że na tej Konferencji uda się poruszyć tematy związane nie tylko z żałobą zwierząt po utracie właściciela oraz żałoby ludzi po utracie zwierząt, ale także o terapeutycznej roli zwierząt, bioetycznych granicach zadawania bólu zwierzętom podczas eksperymentów naukowych, wykorzystywanych w sporcie, o kulturze traktowania zwierząt w Polsce i przejawach ludzkiego barbarzyństwa wobec nich, bo jak twierdził Peter Singer „Jeśli wyższy stopień inteligencji nie upoważnia żadnego człowieka do wykorzystywania innych ludzi dla własnych celów, jak może upoważniać ludzi do wykorzystywania zwierząt?”

      Gwarantujemy także, że uczestnicy Konferencji znajdą okazję do podziwiania malowniczych podlaskich widoków, czystego powietrza, relaksującego działania lasów sosnowo-świerkowych, nienaruszonej natury i poznania życzliwości mieszkańców naszego regionu. Białystok leży bowiem w czystym ekologicznie, pełnym atrakcji turystycznych regionie, który nazwano Zielonymi Płucami Polski. Jego klimat nie przypomina klimatu wielkich miast, ponieważ blisko 32% jego powierzchni zajmują tereny zielone, parki, skwery i lasy, które usytuowane są w granicach miasta, tworząc specyficzny i zdrowy mikroklimat. Białystok leży w pobliskim sąsiedztwie dwóch rezerwatów przyrody oraz Narwiańskiego Parku Narodowego. Miasto wyróżnia wiele budynków renesansowych, gotyckich, klasycystycznych oraz eklektycznych, a wśród najważniejszych i najpiękniejszych zabytków jest wiele budynków sakralnych, pałace, stare kamienice i fabryki. Zarówno sam Białystok, jak i jego otoczenie stwarzają niezwykle przyjazne miejsce. Integralnym elementem miasta i Podlasia są ludzie – rdzenni mieszkańcy tego regionu, będący potomkami dawnych osadników wywodzący się z różnych narodowości, kultur i religii, bo jak pisze Jonna Angiel - „Podlasie jest bankiem dobrych genów, nie tylko koszteli i papierówek, czy ziół różnorakich. Spójrz na ludzi tu mieszkających - to bank lokalnego patriotyzmu i sztuki życia ‹razem›, choć czasem tak ‹różnie›…”.

       

      Serdecznie zapraszamy.

       

      W imieniu Komitetu Organizacyjnego,

      prof. dr hab. n. med. Elżbieta Krajewska-Kułak

      dr hab. n. o zdr. Jolanta Lewko

      dr hab. n. o zdr. Cecylia Łukaszuk

       prof. dr hab. n. med. Wojciech Kułak

      dr hab. n. o zdr. Mateusz Cybulski

      dr hab. n. o zdr. Matylda Sierakowska