1. Jednostka uczelniana odpowiedzialna za nauczanie przedmiotu: Zakład Laboratoryjnej Diagnostyki Pediatrycznej UMB

sylabus dostepny jest na stronie Wydział Farmaceutyczny- Studia przeddyplomowe- Analityka Medyczna- Sylabusy

2. Kierownik: dr hab. n. med. Beata Żelazowska-Rutkowska

3. Osoba odpowiedzialna za nauczanie przedmiotu: dr hab. n. med. Beata Żelazowska-Rutkowska, dr hab. Bogdan Cylwik

4. Wymiar godzinowy zajęć: wykłady – 25, ćwiczenia – 35,  seminaria - 5

5 . Forma zakończenia przedmiotu:

Przedmiot kończy się sprawdzianem wiadomości w formie pisemnego egzaminu końcowego (test) obejmującego wszystkie treści programu nauczania.

6. Program nauczania:

Wykłady 

Pobieranie materiału do badań parazytologicznych. Metody badania kału stosowane w diagnostyce parazytoz. Diagnostyka zarażeń tasiemcami. Diagnostyka zarażeń przywrami. Diagnostyka pełzakowic. Diagnostyka zarażeń robakami obłymi. Diagnostyka filarioz i inwazji wiciowców. Diagnostyka zimnicy. Badanie różnych materiałów w diagnostyce parazytoz. Diagnostyka toksoplazmozy. Diagnostyka stawonogów.

Ćwiczenia

Zasady BHP w pracowni parazytologicznej. Badania laboratoryjne stosowane w celu wykrycie stadiów rozwojowych pierwotniaków i helmitów. Metody pośrednie, bezpośrednie (rozmaz w soli fizjologicznej) i pośrednie (zagęszczeniowe) badania kału w diagnostyce parazytoz przewodu pokarmowego. Badania immunologiczne i molekularne stosowane w diagnostyce parazytoz.

• Diagnostyka tasiemców bytujących w jelicie: Taenia solium, Taenia saginata, Diphyllobothrium latum, Dipylidium caninum, Hymenolepis nana, Hymenolepis diminuta.
• Diagnostyka zarażenia przywrami: Fasciola hepatica, Fasciolopsis buski, Dicrocoelium dendriticum, Opistorchis felineus, Clonorchis sinensis, Heterophyes heterophyes.
• Badania kału w diagnostyce pełzakowic i różnicowanie pełzaków: Entamoeba histolytica, Entamoeba coli, Entamoeba hartmanni, Entamoeba polecki, Iodamoeba butchlii, Dientamoeba fragilis, Chilomastix mesnili, Endolimax nana, Endolimax nana, 
• Badanie kału w diagnostyce zarażenia obleńcami: Ascaris lumbricoides, Enterobius vermicularis, Trichuris trichiura.
• Metody hodowlane w diagnostyce zarażenia: Ancylostoma duodenale, Necator americanus i Strongyloides stercoralis.
• Diagnostyka filarioz i zarażeń wiciowcami: Wuchereria bancrofti, Brugia malayi, Loa loa, Mansonella perstans, Mansonella ozzardi, Onchocerca volvulus, Trypanosoma gambiense, Trypanosoma rhodesiense.
• Badanie krwi w diagnostyce zarażeń Plasmodium i różnicowanie zarodźców zimnicy.
• Badanie żółci w diagnostyce zarażenia: Giardia intestinalis i plwociny jako materiału służącego do wykrywania Paragonimus westermani i Pneumocystis carini.
• Diagnostyka parazytoz układu moczowo-płciowego: Trichomonas vaginalis, Schistosoma haematobium.
• Materiały biopsyjne w diagnostyce parazytoz: Trichinella spiralis, Trypanosoma cruzi, Leishmania braziliensis, Leishmania tropica, Echinococcus granulosus.
• Badanie płynu mózgowo-rdzeniowego w kierunku: Naegleria i Acanthamoeba. Toxoplasma gondii.
• Diagnostyka stawonogów: Sarcoptes scabiei, Pediculus humanus, roztocza

 Seminaria

Diagnostyka Toxoplasma gondii. Róznicowanie pasożytów jelitowych najczęsciej wystepujących w populacji polskiej.