Aktualności

Eksponatem miesiąca jest aparat do faradyzacji, skonstruowany na przełomie XIX i XX wieku i używany przez Prokopa Kaliszuka, felczera z Brańska (woj. podlaskie).

Faradyzacja, czyli leczenie prądem była pionierską metodą fizykoterapii stosowaną od XIX wieku. Odkrycie w 1831 roku przez Michaela Faradaya zjawiska indukcji umożliwiło konstrukcję aparatów generujących impulsy elektryczne. Te zaś w latach 50. XIX wieku wykorzystał francuski neurolog Guillame Duchenne do przeprowadzenia pierwszych zabiegów leczenia prądem. Podczas zabiegów korzystano z aparatów wytwarzających prąd o małej częstotliwości, z czasem wprowadzono galwano-faradyzację, czyli jednoczesne stosowanie prądu stałego i zmiennego. Faradyzację zalecano m.in. do stymulacji mięśni, leczenia niedowładów, chorób reumatycznych, bezsenności, anemii, melancholii i depresji. Metoda stała się standardem w leczeniu uzdrowiskowym. Aparaty do faradyzacji znalazły powszechne zastosowanie nie tylko w gabinetach lekarskich, ale również w zakładach fryzjerskich, kosmetycznych, a nawet w gospodarstwach domowych.

Prezentowany aparat do faradyzacji jest unikalny, gdyż został samodzielnie wykonany przez Prokopa Kaliszuka – felczera z Brańska, na przełomie XIX i XX wieku. Niewielkie drewniane pudełko kryje w sobie ogniwo galwaniczne Bunsena, rdzeń żelazny do regulacji prądu, kondensator, a także przewody i różnego rodzaju elektrody. Eksponat darował do zbiorów Muzeum wnuk Prokopa Kaliszuka - dr Mieczysław Sopek – absolwent AMB, adiunkt Zakładu Anatomii Prawidłowej Człowieka AMB, uczestnik wielu badań terenowych w ramach Kompleksowej Ekspedycji Jaćwieskiej i miłośnik historii medycyny.

Prezentowane eksponaty:

1. Aparat do faradyzacji, przełom XIX/XX wiek. Autor i użytkownik – felczer Prokop Kaliszuk, Brańsk. Dar dr Mieczysław Sopek