• Ostatnia zmiana 01.02.2017 przez Biuro Promocji i Rekrutacji

    Początki osady dworskiej

     

    Historia białostockiej rezydencji rozpoczyna się w XV wieku. Na pograniczu Korony Polskiej i Wielkiego Księstwa Litewskiego, w pobliżu węzłów komunikacyjnych, nad rzeką Białą (historycy wymieniają także nazwę rzeki – Białystok), rozległe dobra otrzymał prawdopodobnie od Zygmunta Kiejstutowicza lub jego syna, bojar żmudzki Jakub Raczko Tabutowicz.

    Według badaczy dziejów białostockich pierwsza osada została założona na wzgórzu, w miejscu dzisiejszego kościoła farnego. Dopiero synowie Raczki, rozdzielili miedzy siebie ojcowskie dobra. Powstały wówczas odrębne majętności. Tereny, na których stoi obecnie pałac, przypadły Mikołajowi zwanemu Michną. Wdowa po Mikołaju – Katarzyna Wołłowiczówna wyszła powtórnie za mąż, za Piotra Wiesiołowskiego, oboźnego koronnego.

    Palenisko odkryte na dziedzińcu Pałacu Branickich.

    Palenisko odkryte podczas badań archeologicznych na dziedzińcu wstępnym Pałacu Branickich, świadczące o osadnictwie sprzed 2500 lat. Fot. I. Kryński.